Artykuly
Recenzje
Zespoly
Bazar
MP3
Forum
Chat
Linki
 

login:
has硂:
Nowy










Pierwsza lista stron folkowych.

Listinus Toplisten




XXVI Festiwal Folkowy Europejskiej Unii Radiowej
2005-07-25 09:45:26

Sylwetki wykonawc贸w bior膮cych udzia艂 w festiwalu.




Kristian Bugge i Peter Eget
DR Dania

Kristian Bugge – skrzypce
Peter Eget - akordeon

Kristian Bugge to m艂ody skrzypek, kt贸ry jako pierwszy zdoby艂 nagrod臋 "Radium Award" w marcu 2004r. Nagroda ta nazwana od programu radiowego codziennie emitowanego w Programie 2 i przedstawiaj膮cego r贸偶ne gatunki muzyki, w tym tradycyjn膮 i wsp贸艂czesn膮 muzyk臋 ludow膮, jest przyznawana m艂odemu utalentowanemu muzykowi, a opr贸cz zaszczytu i statuetki obejmuje ofert臋 wydania CD i koncertu na 偶ywo. P艂yta Kristiana Bugge – jego pierwsza – wysz艂a w marcu 2004 a koncert zwyci臋zcy odby艂 si臋 w muzycznym centrum Rytmeposten w Odense w grudniu 2004.
Kristian Bugge ma 25 lat i gra na skrzypcach od 12-ego roku 偶ycia. Pochodzi ze wschodniej Jutlandii. Obecnie jest studentem Akademii Carla Nielsena w Odense, kt贸ra jako pierwsza w Danii ma w programie muzyk臋 ludow膮 i tradycyjn膮. Jest technicznie dobrym wykonawc膮 obdarzonym instynktownym wysoko rozwini臋tym wyczuciem muzyki tradycyjnej, co jest rzadko艣ci膮 u muzyka w tym wieku.
Podczas wspomnianego koncertu Kristian wyst膮pi艂 z wieloma r贸wnolatkami a tak偶e dwoma wytrawnymi muzykami - Peterem Uhrbrandem i Sonnich Lydom - z pokolenia, kt贸remu przypad艂o w udziale ratowanie przed wyga艣ni臋ciem ludowej muzyki, przez uczenie si臋 jej od "starych" muzyk贸w i przekazywanie m艂odemu pokoleniu.
Uhrbrand, kt贸ry jest uwa偶any za czo艂owego wykonawc臋 tradycji Wysp Owczych , od kilku lat zalicza Kristiana do grona swoich uczni贸w, a muzyka z tej cz臋艣ci Danii znajduje silny akcent w programie koncertowym, chocia偶 Uhrbrand pozostawia swoje skrzypce w pudle i towarzyszy skrzypkowi przy fortepianie. Najstarszym w艣r贸d muzyk贸w by艂 weteran akordeonu Karl Skaarup z Thy w p贸艂nocnej Jutlandii, kt贸ry w wieku 81 lat jest jednym z niewielu "starych" 偶yj膮cych i wci膮偶 graj膮cych artyst贸w.
Kristian Bugge uczestniczy艂 w festiwalu folkowym EBU w Førde (Norwegia) – wyst臋powa艂 w sk艂adzie zespo艂u Sans. Podczas tegorocznego festiwalu w Gda艅sku mo偶na go b臋dzie us艂ysze膰 z akordeonist膮 Peterem Egetem.

5 sierpnia 2005, godz. 22.00
Ko艣ci贸艂 艢w. Jana



Anach Cuan
RTSI Szwajcaria

Mike Fayolle – 艣piew, dzwonki
Alexandre Maye – bodhran, banjo
Fr茅d茅ric Favre – lira korbowa, dudy, whistle
Guillaume Balet - gitara
Lucas Fitoussi -bodhran, 艂y偶ki
Ludovic Carron - skrzypce

Anach Cuan w j臋zyku Gaelic oznacza "zatok臋 Cuan".
Po raz pierwszy grupa spotka艂a si臋 w 2000 roku w Chamoson. Wszyscy zafascynowani kultur膮 celtyck膮 postanowili poszukiwa膰 inspiracji w dawnej muzyce w Valais.

Wszystkie melodie w repertuarze zespo艂u pochodz膮 z Irlandii, Szkocji i Bretanii, kompozycje nawi膮zuj膮 czasem do kultury muzycznej wiek贸w 艣rednich.
Od momentu powstania grupa bardzo si臋 rozwin臋艂a. Po skromniejszych pocz膮tkach, etapie poszukiwa艅, Anach Cuan ostatecznie zdecydowa艂 si臋 na pog艂臋bianie wiedzy na temat tradycyjnego muzykowania i poszerzanie repertuaru tradycyjnego. Inicjatorami projektu byli: graj膮cy na bodhranie Gregoire Trincherini i flecistka Stephanie Metrailler. Obecnie zesp贸艂 wyst臋puje w sk艂adzie o艣mioosobowym.
"...Wystarczy nam tylko kilka Guinessess贸w i nami臋tno艣膰 do tej urzekaj膮cej muzyki aby zaprowadzi膰 was na wy偶yny gdzie 偶yli przodkowie Celt贸w..."
Teraz Anach Cuan pracuje nad nowym programem koncertowym, w kt贸rym znacz膮ce miejsce b臋dzie mia艂a tradycyjna muzyka ze Szwajcarii.

6 sierpnia 2005, godz.16.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Anna Sidnina & Ensemble
RDO / Voice of Russia - Rosja

Anna Sidnina - 艣piew
Zhukov Anton
Bogomolov Alexei
Petrov Pavel
Rychtenko Natalja

W tym roku organizacja radiowa Voice of Russia po raz pierwszy we藕mie udzia艂 w uznanym festiwalu muzyki folkowej. Nasze radio przedstawia m艂od膮 piosenkark臋 z rejonu Worone偶a Ann臋 Sidnin臋.
M艂oda gwiazdka muzyki folkowej ma tylko 20 lat i jest studentk膮 Akademii Muzycznej w Gnessin. Zdoby艂a nagrody w licznych konkursach. Jednak偶e jednym z najwa偶niejszych dla niej konkurs贸w okaza艂 si臋 radiowy konkurs m艂odych wykonawc贸w muzyki pop zorganizowany przez radio Voice of Russia w 2001r, na kt贸rym Anna zdoby艂a pierwsz膮 nagrod臋. Jej talent zdoby艂 uznanie s艂uchaczy na ca艂ym 艣wiecie. W kilka miesi臋cy p贸藕niej piosenka Lory Quint "The Old Road" w wykonaniu Anny zdoby艂a drug膮 nagrod臋 kart Voice of Russia ust臋puj膮c jedynie rosyjskiej damie muzyki pop – A艂艂a Pugaczowej.
"Rosyjska piosenka ludowa to moja dusza. Jak mo偶na nie by膰 wiernym w艂asnej duszy?" – to prawdziwe credo Anny. Kontynuuje ona bogate tradycje tak znakomitych piosenkarzy folkowych jak Ruslaniva, Zidina, Strelchenko. Jednak偶e tera藕niejszo艣膰 narzuca swoje prawa, dlatego te偶 Anna bardzo stara si臋 osi膮gn膮膰 syntez臋 r贸偶nych gatunk贸w – folk, jazz i poezja.
Wielu rosyjskich mi艂o艣nik贸w muzyki folkowej pami臋ta monodram臋 "Silenced by Sorrow" (Uciszony przez smutek) przygotowan膮 w Moskwie specjalnie dla naszej piosenkarki. Specyfik膮 tej sztuki jest to, 偶e jest ona oparta na muzyce ludowej i pi臋knej poezji Artura Rimbauda. Sztuk臋 prezentowano nie tylko w Moskwie, odnios艂a sukces tak偶e we Francji, Niemczech i Hiszpanii. Dla fan贸w muzyki folkowej z Norwegii- s艂uchaczy Letniego Festiwalu Fiord贸w Anna Sidnina przygotowa艂a specjalny program. Opr贸cz znanych piosenek ludowych Anna za艣piewa tak偶e kilka nieznanych utwor贸w z p贸艂nocnych region贸w Rosji w nadziei, 偶e wydadz膮 si臋 bliskie s艂uchaczom norweskim.
Anna m贸wi o swoim wyst臋pie jako pozdrowieniu z Rosji, prezencie swojego kraju dla ca艂ego 艣wiata.

6 sierpnia 2005, godz. 18.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Bandura Players Trio
NRCU – Ukraina

Tatyana Malomuzh - bandura, 艣piew
Irina Burkhan - bandura, 艣piew
Olga Chernij - bandura, 艣piew

Bandura Players Trio Ludowej Orkiestry Narodowego Radia Ukrainy powsta艂o na prze艂omie 1991 i 1992 roku. Zesp贸艂 odby艂 wiele tourn茅e koncertowych po Ukrainie, zar贸wno jako samodzielny zesp贸艂, jak i cz臋艣膰 orkiestry. Bra艂 udzia艂 w koncertach orkiestry Filharmonii Narodowej, Opery Narodowej. Na swoim koncie ma r贸wnie偶 nagrania ludowych pie艣ni i utwor贸w tworzonych przez kompozytor贸w wsp贸艂czesnych.
Trio cz臋sto bierze udzia艂 w festiwalach krajowych i mi臋dzynarodowych takich jak Festiwal Folkowy EBU na W臋grzech, Mi臋dzynarodowy Festiwal Folkowy na Krymie itd.
Ka偶da z cz艂onki艅 zespo艂u obdarzona jest pi臋knym g艂osem, jak i 艣wietn膮 aparycj膮. Liryczny sopran koloraturowy Iriny Aleksandrowej, dramatyczny g艂os Tatyany Malomuzh i mezzosopran Olgi Burkhan wsp贸艂tworz膮 unikalne brzmienie. Podstaw臋 ich repertuaru stanowi膮 pie艣ni ludowe, piosenki ukrai艅skich i zagranicznych kompozytor贸w, romanse i muzyka instrumentalna.
Iryna Burkhan studiowa艂a 艣piew i gr臋 na bandurze w Kijowskiej Akademii Muzycznej.
Jest zdobywczyni膮 pierwszej nagrody na konkursie regionalnym.
Tatyana Malomuzh studiowa艂a bandur臋 i 艣piew w Kijowskiej Akademii Muzycznej
Olga Chernij studiowa艂a gr臋 na bandurze i 艣piew w Kijowskiej Akademii Muzycznej.
Nagrania tria uwa偶ane s膮 za niezwykle cenne i znajduj膮 si臋 w Z艂otej Kolekcji Radia Ukrai艅skiego.

5 sierpnia 2005, godz.21.00
Ko艣ci贸艂 艢w. Jana



Croatian Troglodyte Orchestra
HRT – Chorwacja

Mate Mati拧i膰 - tambura (samica), gitara, 艣piew
沤eljko Kova膷evi膰– saksofon, 艣piew
Damir Kukuruzovi膰 – gitara
Jurica 艩telma – kontrabas, 艣piew
Damir Klju膷ari膰 – gitara, 艣piew
Borna 艩ercar – b臋bny, butelki

Croatian Troglodyte Orchestra jest grup膮, kt贸ra swoje programy koncertowe opiera na chorwackiej muzyce ludowej, a dope艂nia je muzyk膮 komponowan膮 na tradycyjne instrumenty smyczkowe takie jak samica G , samica E , bisernica itp. To rodzaj muzycznego laboratorium, w sk艂ad kt贸rego wchodz膮 najlepsi instrumentali艣ci i znawcy muzyki ludowej. Dzia艂ania artyst贸w zmierzaj膮 do odkrywania dot膮d niezbadanych mo偶liwo艣ci instrument贸w ludowych oraz podejmowania pr贸b kszta艂towania nowych opracowa艅 autentycznych temat贸w wzi臋tych z kultury tradycyjnej i improwizacji. Dotyczy to zw艂aszcza zmian w technice gry na samicy (tamburitza) i basach. To sprawia, 偶e wykonywana przez grup臋 muzyk膮 nabiera 艣wie偶o艣ci i mo偶na dostrzec, dot膮d niewidzialne zwi膮zki z muzycznym dziedzictwem innych narod贸w. Podobnie interesuj膮ce rezultaty mo偶na uzyska膰 przez zmian臋 tempa np. 2/4 na 6/8, jak te偶 przez now膮 harmonizacj臋 temat贸w ludowych wykonywanych w, dawniej niestosowanych, wsp贸艂brzmieniach harmonicznych, co otwiera przestrze艅 dla improwizacji.
Cz艂onkowie tej grupy ciesz膮 si臋 wielk膮 estym膮 w Chorwacji. Sami odkrywaj膮 bogactwo muzyki ludowej, czego nie mo偶na si臋 nauczy膰 w najlepszych akademiach muzycznych. Dodaj膮 tej cudownej muzyce ludowej w艂asn膮 wirtuozeri臋, a ona odp艂aca im odkrywaj膮c swoj膮 ukryt膮 dusz臋.
Lider grupy Mate Matisic jest muzykiem i kompozytorem, ale tak偶e dramaturgiem. Jego sztuki teatralne by艂y t艂umaczone na angielski, rosyjski, bu艂garski, w臋gierski. macedo艅ski i s艂owe艅ski i wykonywane w wielu szanowanych teatrach europejskich ( jak Teatr Puszkina w Moskwie czy Teatr 199 w Sofii.) Jest scenarzyst膮 i wsp贸艂scenarzyst膮 film贸w , kt贸re uzyska艂y cenne nagrody mi臋dzynarodowe. Komponuje tak偶e muzyk臋 filmow膮 i teatraln膮.

5 sierpnia 2005, godz. 15.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Anna-Kaisa Liedes i Utua
YLE - Finlandia

Anna-Kaisa Liedes - 艣piew
Kristiina Ilmonen - perkusja, flety
Topi Korhonen - gitara
Sara Puljula - gitara basowa
Timo V盲盲n盲nen - kantele

Muzyka Anny-Kaisy Liedes i zespo艂u Utua jest g艂臋boko zakorzeniona w tradycji ludowej pie艣ni fi艅skiej Karelii i Ingrii. Liedes 艂膮czy tradycyjne s艂owa ze wsp贸艂czesnym idiomem muzycznym, nadaj膮c utworom w艂asny, 艣wie偶y styl. Inspirowana odwiecznymi tematami poezji ludowej takimi jak mi艂o艣膰, rozczarowanie, nami臋tno艣膰, jak te偶 mniej pospolitym zwi膮zkiem mi艂o艣ci i nienawi艣ci, maluje swe epickie interpretacje w subtelnych tonacjach oraz ekspresyjnymi barwami g艂osek.
Anna-Kaisa Liedes (ur.1962r) jest jedn膮 z bardziej znanych i bardziej progresywnych folkowych artystek. Od ponad dwudziestu lat przyczynia si臋 do rozwoju wsp贸艂czesnej i eksperymentalnej sceny folkowej. Obok interpretacji tradycyjnych pie艣ni ugro-fi艅skich, zajmuje si臋 badaniem mo偶liwo艣ci g艂osu ludzkiego.

Koncertowa艂a na ca艂ym 艣wiecie zar贸wno jako solistka jak i wraz z zespo艂ami takimi jak np. Niekku, Tallari czy MeNaiset, oraz z teatrem g艂osu Iki-Turso, a tak偶e z artystami takimi jak Maria Kalaniemi czy Heikki Laitinen. Liedes jest te偶 tw贸rczyni膮 muzyki filmowej i teatralnej, ma w swoim dorobku nagrania kilku p艂yt solowych i z towarzyszeniem r贸偶nych zespo艂贸w. Jej pierwszy solowy kr膮偶ek CD "Oi Miksi" pojawi艂 si臋 na forum mi臋dzynarodowym pod szyldem wydawnictwa Riverboat Records. Anna-Kaisa Liedes jest doktorem nauk muzycznych i wyk艂adowc膮 na Wydziale Muzyki Ludowej fi艅skiej Akademii Sibeliusa.

Pochodz膮cy z Helsinek zesp贸艂 Utua zrzesza muzyk贸w z ca艂ej Finlandii, kt贸rzy spotkali si臋 na Wydziale Muzyki Ludowej Akademii Sibeliusa. Ich nowa p艂yta kompaktowa zatytu艂owana "Utua" (Texicali 2004) zyska艂a uznanie prasy w Finlandii, za艣 zesp贸艂 zacz膮艂 wyst臋powa膰 nie tylko w Finlandii, ale te偶 poza granicami kraju - w Niemczech i W艂oszech. Fi艅ski dziennik Helsingin Sanomat wymieni艂 kr膮偶ek w grupie najciekawszych p艂yt roku 2004.
Perkusistka i flecistka Kristiina Ilmonen (ur. 1966r) od lat wyst臋puje z r贸偶nymi zespo艂ami wykonuj膮cymi muzyk臋 folkow膮, m.in. Ottopasuuna i V盲in枚nputki, oraz wsp贸艂pracuje z artystami takimi jak Kimmo Pohjonen, Heikki Laitinen, Seppo Paroni Paakkunainen czy mistrz ta艅ca Reijo Kela. Bra艂a udzia艂 w nagraniach artyst贸w folkowych, a tak偶e jazzowych i rockowych. Komponuje muzyk臋 do wsp贸艂czesnych widowisk baletowych. Wsp贸艂pracuje z teatrem i telewizj膮. Jednym z jej g艂贸wnych projekt贸w jest grupa Suomussalmiryhm盲, zrzeszaj膮ca profesjonalnych muzyk贸w i tancerzy, pracuj膮cych nad improwizacj膮 w lokalizacjach niescenicznych.

Ilmonen uko艅czy艂a Wydzia艂 Muzyki Ludowej Akademii Sibeliusa, w latach 1998-2004. Obecnie tam wyk艂ada.
Gitarzysta Topi Korhonen (ur. 1973r) wyst臋puje m.in. w zespole Kouon Frouva oraz wsp贸艂tworzy duet tanza艅sko - fi艅ski PolePole. Wsp贸艂pracowa艂 z fi艅sk膮 grup膮 ta艅ca ludowego Kiper盲, jak r贸wnie偶 z zespo艂ami rockowymi. Obecnie pracuje jako muzyk i kompozytor przy kilku widowiskach teatralnych i ta艅ca wsp贸艂czesnego.

Uko艅czy艂 Wydzia艂 Muzyki Ludowej Akademii Sibeliusa.
Sara Puljula (ur. 1973r), nale偶y do najbardziej aktywnych kontrabasist贸w folkowych w Finlandii. Jest r贸wnie偶 艣wietn膮 perkusistk膮. Wsp贸艂pracuje z zespo艂ami Spontaani Vire, Pekka Kuusisto & The Luomu Players, Gjallarhorn, a tak偶e z artystami takimi jak Marzi Nyman, Timo Alakotila i Sanna Kurki-Suonio. Pracowa艂a przy spektaklach teatralnych, ta艅ca ludowego i wsp贸艂czesnego. Ko艅czy studia magisterskie na Wydziale Muzyki Ludowej Akademii Sibeliusa.
Timo V盲盲n盲nen (ur. 1970r) jest mistrzem gry na kantelach - zar贸wno tradycyjnym instrumencie, jak i na wsp贸艂czesnym, elektrycznym weriancie fi艅skiego narodowego instrumentu muzycznego. Ju偶 w 1997 roku by艂 nominowany do nagrody "M艂odego Artysty Roku". V盲盲n盲nen ma na swoim koncie dwie solowe p艂yty CD: "Viileri" (Warner Music, Finlandia Records, Innovator 1999) i "Voyage" (Ondine 2001) oraz wsp贸艂pracuje przy nagraniach r贸偶nych innych artyst贸w i zespo艂贸w.

Koncertowa艂 w wielu miejscach Europy, USA i Azji. M.in. pracuje z fi艅skim zespo艂em Loituma, oraz wirtuozem kanteli, profesorem Martti Pokel膮. Jest sta艂ym pracownikiem dydaktycznym na Wydziale Muzyki Ludowej Akademii Sibeliusa. Obecnie przygotowuje si臋 do doktoratu.

6 sierpnia 2005, godz. 22.00
Ko艣ci贸艂 艢w. Jana



Flukt
NRK – Norwegia

Sturla Eide – skrzypce, skrzypce hardanger
Øivind Farmen – akordeon
Håvard Sterten – b臋bny

Flukt zachwyci艂 publiczno艣膰 Norwegii, Szwecji i Ameryki, a wielu muzyk贸w wyrazi艂o podziw dla znakomitego warsztatu technicznego, inspiruj膮cego wykonawstwa i tw贸rczej interpretacji muzyki tradycyjnej podczas wyst臋p贸w zespo艂u. Od pocz膮tku istnienia grupy, w 1998r., wiele wybitnych osobowo艣ci przewin臋艂o si臋 przeze艅 pozostawiaj膮c sw贸j 艣lad w postaci nowych kreacji artystycznych. Wyst臋powa艂a w setkach imprez takich jak mi臋dzynarodowe festiwale muzyki ludowej w Falun (Szwecja) i Førde (Norwegia), Nordic Roots Festival (USA) i jest stale obecna w Norweskim Radiu i Telewizji.
Skrzypek - Sturla Eide jest wysoko cenionym m艂odym wykonawc膮, zdobywc膮 wielu zas艂u偶onych nagr贸d. Przy pomocy skrzypiec i skrzypiec hardanger w znakomity spos贸b potrafi podkre艣li膰 miejsce i region pochodzenia muzyki. Charakteryzuje go te偶 otwarto艣膰 na wp艂ywy zewn臋trzne. Sta艂 si臋 inspiracj膮 dla wielu innych muzyk贸w do podj臋cia w艂asnych poszukiwa艅.
Øivind Farmen jest znacz膮c膮 postaci膮 w muzycznej kulturze Norwegii. W zespole 艂膮czy elementy klasyczne i wsp贸艂czesne, wysublimowan膮 sztuk臋 nabyt膮 w czasie lat studi贸w muzyki klasycznej, z charakterystyczn膮 dla muzyki ludowej funkcj膮 u偶ytkow膮: zabawy i ta艅ca. To jego gra sprawia, 偶e zesp贸艂 ma specyficzne brzmienie polegaj膮ce na kontrastowaniu fragment贸w bardzo kameralnych, z tymi szeroko zarysowanymi, mo偶艂iwie najpe艂niej wykorzystuj膮cymi mo偶liwo艣ci wszystkich instrument贸w. Wszystkie opracowania muzyki tradycyjnej podkre艣la interesuj膮cymi pomys艂ami muzycznymi perkusista Havard Sterten. Wszechstronno艣膰 artysty bierze si臋 z jego wieloletniej wsp贸艂pracy z wykonawcami bluesa, rocka i world music. Jego znakomite wyczucie stylu sprawia, 偶e muzyka zespo艂u nabiera

偶ywio艂owo艣ci, a publiczno艣膰 z 艂atwo艣ci膮 odczytuje intencje artyst贸w.

5 sierpnia 2005, godz. 17.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Fon贸 Orchestra
MR - W臋gry

Herczku 脕gnes - 艣piew, taniec
Ag贸cs Gergely - 艣piew, taniec, tarogato, w臋gierskie dudy, fujara, flet, kobza
Gombai Tam谩s - skrzypce, skrzypce sekund
P谩l Istv谩n "Szalonna" – skrzypce, skrzypce sekund
D. T贸th S谩ndor - alt贸wka, gardon, kobza, cytra
K眉rt枚si Zsolt - wiolonczela, kontrabas
Unger Bal谩zs – cymba艂y

Powsta艂a w Budapeszcie w 1997r. Cz艂onkowie zespo艂u s膮 muzykami z r贸偶nych stron W臋gier i jego historycznych region贸w, takich jak tereny mniejszo艣ci etnicznych s艂owackich i ukrai艅skich, kt贸rzy po艣wi臋cili swoje kariery wykonywaniu, nauczaniu i badaniu muzyki ludowej. Ich repertuar obejmuje muzyk臋 wokaln膮 i instrumentaln膮 Madziar贸w i innych lud贸w Basenu Karpackiego oraz jej autentyczne wykonawstwo. Sami cz艂onkowie grupy s膮 zbieraczami muzyki ludowej wzbogacaj膮c tradycyjnym repertuarem swoje programy koncertowe.
Cz艂onkowie zespo艂u, zar贸wno indywidualnie jak i zespo艂owo wsp贸艂pracuj膮 z wykonawcami klasycznej muzyki smyczkowej, operowej, jazzowej, muzyki 艣wiata. 艢wiadcz膮 o tym liczne nagrania. Sam zesp贸艂 wyst臋puje cz臋sto we w艂asnym klubie w Budapeszcie, a tak偶e na renomowanych festiwalach i w najznakomitszych salach koncertowych na ca艂ym 艣wiecie. Ostatnio koncertowali w Theatre National de Chaillot, Theatre de Rond Point, Theatre de la Ville we Francji, Meistersingerhalle w Norymberdze, Museumsquartier w Wiedniu, Villa Medici w Rzymie i Rasa Concert Hall w Utrechcie. Go艣cili r贸wnie偶 w Polsce - dali koncert w Lapidarium w Warszawie. Francuski organ muzyczny "Le Monde de la Musique" nagrodzi艂 ich nagrod膮 "Choc de l’Anne" za ostanie nagranie "Mixtura Cultivalis" (2003r.).

5 sierpnia 2005, godz. 20.00
Ko艣ci贸艂 艢w. Jana



Horch
DRK + MDR - Niemcy

Andreas Fabian - flet, flety proste, sza艂amaja, krumhorn, 艣piew
Klaus Adolphi - 艣piew, gitary, mandolina, perkusja, krumhorn
Stefan Wieczorek - bas, gitary, mandolina, flety, bombarda, krumhorn, 艣piew
Christoph Dietrich - skrzypce, alt贸wka, wiolonczela, syntetyzator, 艣piew
Ralf Schneider - b臋bny, perkusja.

Horch to jeden z najlepszych zespo艂贸w w Niemczech od wielu lat. Do dnia dzisiejszego folkowcy maj膮 na swym koncie 8 album贸w i niezliczone wyst臋py koncertowe w r贸偶nych klubach, salach, estradach i na najwa偶niejszych festiwalach – m.in. w Niemczech razem z grup膮 Jethro Tull; Sally Barker w Austrii oraz Airport Convention w Anglii. Kapela cieszy si臋 popularno艣ci膮 na niemieckich antenach radiowych np. MDR, WDR, SWF i innych, okazjonalnie wyst臋puje te偶 w telewizji (ZDF, ORB, MDR).
Najnowszy program koncertowy HORCH zawiera wysmakowan膮 realizacj臋 wykorzystuj膮c膮 muzyk臋 z najnowszych p艂yt grupy tj. Mittelalternatives i Barock’n Roll.
艢redniowieczna poezja niemiecka od "Vogelweide" po "Lessinga" wraz ze wsp贸艂czesn膮 muzyk膮 folk-rockow膮 – elektryczny bas spotyka sza艂amaj臋, Bach spotyka The Pogues, trubadurzy natrafiaj膮 na pr膮d zmienny...
Biogram:
za艂o偶ona w 1979r w Halle,
profesjonalna od 1984r,
przed upadkiem muru koncertuje w ca艂ym bloku wschodnim
1987r pierwszy longplay "The luteplayer", AMIGA
1988r longplay bo偶onarodzeniowy "Maria durch ein Dornwald ging", AMIGA, od 1992r tak偶e dost臋pny na CD (ARIOLA)
1989r (grudzie艅) pierwsze tourne茅 po Anglii (Mean Fiddler, Royal Festival Hall, Hackney Empire i in.)
1991r trzeci album " Mittelalternativ" (CD, LP, MC)
1994r drugie tourne茅 po Brytanii (m.in. Cropredy Festival)
1995r czwarty album "Branntewey nebst M盲gdeleyn" (CD, LP)
1996r pi膮ty album "Barbariens" (CD)
1997r mi臋dzynarodowy festiwal Folkfest Rudolstadt, tournee niemieckie z zespo艂em Jethro Tull
1998r sz贸sty album "Schockschwerenot"
1999/2000r koncerty jubileuszowe z orkiestr膮 kameraln膮
2003r si贸dmy album "Nachtgesang"
luty 2005r 贸smy album (live) "25 years – HORCH in Concert "

5 sierpnia 2005, godz. 18.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Karpatiyany
NRCU - Ukraina

Jurij Fedynskyj – gitara, 艣piew, bandura
Taras Kompaniczenko – kobza, lira korbowa, 艣piew
Valeriy Gladunec – 艣piew
Sergij Ochrymczuk – skrzypce, 艣piew
Vasyl Palaniuk – cymba艂y, sopi艂ki
Oleksander Nowiczenko – gitara basowa
Jurij Zacharczuk – b臋bny

Historia zespo艂u rozpoczyna si臋 w roku 2003 w Kijowie na Ukrainie podczas lokalnego mi臋dzynarodowego festiwalu muzyki 艣wiata, podczas kt贸rego wyst膮pili na tej samej scenie, ale osobno Valeriy Gladunec, Taras Kompaniczenko i Jurij Fedynskyj. Wsp贸艂pracowali z takimi znanymi zespo艂ami jak Hajdamaky, Drewo, Bo偶yci.

Wszyscy trzej zajmuj膮 si臋 tradycyjn膮 muzyk膮 Ukrainy i autentycznym jej wykonawstwem. Ide膮 przewodni膮 sta艂a si臋 mo偶liwie najszersza promocja kultury muzycznej Ojczyzny poza jej granicami.
Programy koncertowe zespo艂u opieraj膮 si臋 na nagraniach dokonywanych podczas ekspedycji badawczych prowadzonych w najbardziej odleg艂ych wsiach Ukrainy.

Cz艂onkowie zespo艂u i ich przyjaciele sami dokonuj膮 nagra艅 w terenie. Z tego zasobu autentycznych pie艣ni i melodii tanecznych rozwin膮艂 si臋 repertuar, w kt贸rym pierwowzory nic nie trac膮 przez ich opracowanie - maj膮 mo偶liwie najlepiej odzwierciedla膰 ich specyficzne cechy, w艂膮czaj膮c w to r贸wnie偶 praktyk臋 wykonawcz膮 i konstrukcj臋 dramatyczn膮. Szczeg贸ln膮 trosk膮 otaczaj膮 tak charakterystyczny tradycyjny 艣piew m臋ski.
Zesp贸艂 d膮偶y do opanowania mistrzostwa wykonawstwa wokalnego i instrumentalnego unikaj膮c wp艂yw贸w obcych kultur muzycznych, posi艂kuj膮c si臋 jedynie dokonaniami rodzimych tw贸rc贸w.
Karpatiyany to zesp贸艂 oddany rozwojowi ukrai艅skiej tradycji muzycznej. Stara si臋 wprowadza膰 nowo艣ci technologiczne takie jak elektronika, nowoczesne instrumenty jak zestawy perkusyjne i instrumenty elektroniczne, jak r贸wnie偶 nowe pomys艂y aran偶acyjne.

6 sierpnia 2005, godz. 15.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Joanna S艂owi艅ska z zespo艂em
PR - Polska

Joanna S艂owi艅ska – 艣piew, skrzypce
Miko艂aj Blajda – kontrabas, fisharmonia
Pawe艂 Odorowicz – alt贸wka
Jan S艂owi艅ski – alt贸wka
Tomasz Wertz – instrumenty perkusyjne

Pie艣niarka i skrzypaczka o niezwyk艂ej charyzmie scenicznej, obdarzona silnym g艂osem, 艣piewaj膮ca rzadko ju偶 u偶ywan膮 ludow膮 technik膮 "g艂osu bia艂ego". Repertuar Joanny to m.in. dawne, tradycyjne pie艣ni polskie i s艂owia艅skie, prezentowane w postaci archaicznej, jak te偶 w dynamicznym, nowoczesnym brzmieniu, w nowych aran偶acjach i wykonaniu zespo艂u z艂o偶onego z krakowskich instrumentalist贸w. Na koncerty Joanny sk艂adaj膮 si臋 te偶 inspirowane ludowo艣ci膮 kompozycje wsp贸艂czesne do s艂贸w m.in. St. Wyspia艅skiego, E. Brylla, A. Osieckiej - pisane cz臋stokro膰 specjalnie dla niej przez Zygmunta Koniecznego. Jest te偶 solistk膮 wielkich form oratoryjnych jak: "Litania Polska" do s艂贸w ks. Jana Twardowskiego, "Serce moje gram" i "Noc listopadowa" do s艂贸w St. Wyspia艅skiego z muzyk膮 Zygmunta Koniecznego oraz oratorium "Golgota 艢wi臋tokrzyska" i "Tu es Petrus" z muzyk膮 Piotra Rubika do s艂贸w Zbigniewa Ksi膮偶ka.
W roku 2004 Joanna zosta艂a uhonorowana GRAND PRIX, Nagrod膮 Publiczno艣ci "Burza Braw" i Nagrod膮 Specjaln膮 TV Polonia - Festiwalu Polskiego Radia "Nowa Tradycja", a w 2005 zosta艂a laureatk膮 Festiwalu Piosenki Aktorskiej we Wroc艂awiu. Gra艂a na najwa偶niejszych festiwalach muzyki folkowej w kraju i zagranic膮 (Niemcy, Francja, Szwajcaria, W艂ochy, Hiszpania, Dania, Szwecja, Bia艂oru艣, Litwa, Czechy, Macedonia).

5 sierpnia 2005, godz. 23.00
Ko艣ci贸艂 艢w. Jana



Marina Kapuro i Zesp贸艂
RM - Rosja

Marina Kapuro - 艣piew
Yury Berendyukov
Natalia Moskovchenko
Alexey Berendyukov

Marina Kapuro jest piosenkark膮 pop-rockow膮 klasy europejskiej. Obdarzona wyj膮tkowym g艂osem jest artystk膮 uniwersaln膮. Urodzona w Petersburgu od najwcze艣niejszego dzieci艅stwa wykazywa艂a uzdolnienia muzyczne. W wieku 8 lat wst膮pi艂a do zespo艂u Pa艂acu Pionier贸w jako solistka. Kszta艂ci艂a si臋 tam 8 lat.
Jako uczennica motywowana Beatlesami i innymi grupami muzyki rockowej z Anglii i USA kontynuowa艂a muzyczn膮 karier臋. Spotka艂a Yurija Berendyukova – muzyka i kompozytora rockowego i razem stworzyli swoj膮 pierwsz膮 grup臋 "Yabloko". Marina sta艂a si臋 jej solistk膮.
Marina Kapuro zdoby艂a nagrody na r贸偶nych festiwalach i konkursach muzyki pop. Jej pierwszym sukcesem mi臋dzynarodowym by艂o zdobycie drugiej nagrody na Ba艂tyckim Festiwalu Piosenki w Karlsham (Szwecja). Nagra艂a 8 album贸w CD.
Koncertowa艂a w Polsce, Niemczech, na 艁otwie, w Estonii, Austrii, Norwegii, Szwecji, Indiach, Japonii, Chorwacji i USA. Podczas trzymiesi臋cznego tournee koncertowego po USA w 1990r. Marina i zesp贸艂 dali 56 koncert贸w w 26 stanach. Ameryka艅skie media nazwa艂y Marin臋 "rosyjskim s艂owikiem". W 2003 r dosta艂a tytu艂 Honorowego Artysty Rosji. G艂贸wnym osi膮gni臋ciem tego okresu by艂 udzia艂 w "Sparrow Oratorium" awangardowego kompozytora Sergeya Kuryokhina, kt贸rego nagranie sta艂o si臋 popularnym albumem CD.
G艂os Mariny Kapuro sta艂 si臋 muzycznym symbolem Igrzysk Dobrej Woli zorganizowanych w Rosji w 1994r. przez Teda Turnera. Jej wykonanie Hymnu Igrzysk Dobrej Woli podczas ceremonii zamkni臋cia by艂o transmitowane przez 112 kraj贸w 艣wiata.
Jednocze艣nie Marina Kapuro jest znana jako wykonawczyni piosenek ABBY. Jej interpretacje s膮 uwa偶ane za jedne z najlepszych w Europie.
Obecnie Marina przygotowuje nowy projekt "Abbamania" po艣wi臋cony trzydziestoleciu zespo艂u Abba – wielki muzyczny show hit贸w Abby wykonywanych przez rosyjskich gwiazdor贸w pop.

7 sierpnia 2005, godz. 19.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Musaraigne
VRT - Belgia

Pascale Rubens – akordeon diatoniczny
Hannes Pouseele - wiolonczela

VRT Radio 1 podczas Festiwalu w Gda艅sku jest reprezentowane przez grup臋 Musaraigne. To m艂ody zesp贸艂 z Flandrii, a jego historia kr贸tka:
Muzycy spotkali si臋 w tym samym domu studenckim w czasie studi贸w w uniwersyteckim mie艣cie Leuven. Zamiast 膰wiczy膰 oddzielnie zacz臋li gra膰 razem. Pascale Rubens, kt贸ra wykonuje muzyk臋 ludow膮 w kilku innych zespo艂ach, jak cho膰by "Kwartet Naragonia", wnios艂a do wsp贸艂pracy wiele w艂asnych kompozycji. Ju偶 wsp贸lnie pracowali nad ich aran偶acjami. W ko艅cu zacz臋li wyst臋powa膰.
Zesp贸艂 Musaraigne nagra艂 swoj膮 pierwsz膮 p艂yt臋 kompaktow膮 w czerwcu tego roku i przedstawi w Gda艅sku.

6 sierpnia 2005, godz. 20.00
Ko艣ci贸艂 艢w. Jana



Olo Walicki Kasz毛be
NCK - Gda艅sk, Polska

Ide膮 przewodni膮 koncertu jest nawi膮zanie do tradycji muzycznych regionu pomorskiego. Znany gda艅ski jazzman, Olo Walicki, podj膮艂 si臋 skomponowania muzyki si臋gaj膮cej po motywy kaszubskie, 艂膮cz膮cej tradycyjne elementy muzyki ludowej z nowoczesnym jazzem. Do wsp贸艂pracy zaprosi艂 elit臋 m艂odej polskiej sceny jazzowej –Marysi臋 Namys艂owsk膮 i Damrok臋 Kwidzy艅sk膮 (vocal), Cezarego Konrada (perkusja) i Piotra Pawlaka (gitara).
Olo Walicki – (1974) kontrabasista, kompozytor, aran偶er, producent. Od 15 lat aktywnie dzia艂aj膮cy na polskiej scenie muzycznej. Uczestniczy艂 w wi臋kszo艣ci festiwali jazzowych w Polsce i wielu poza jej granicami. Otrzyma艂 nagrod臋 indywidualn膮 na festiwalu Jazz Juniors 1992 w Krakowie. Od tego czasu mia艂 okazj臋 wsp贸艂pracowa膰 z wi臋kszo艣ci膮 polskich gwiazd jazzu. W latach 1996-2004 gra艂 tak偶e w kwartecie Zbigniewa Namys艂owskiego. Jego wszechstronno艣膰 stylistyczna pozwala艂a, by wsp贸艂tworzy艂 takie grupy jak: 艁oskot, Szwagierkolaska czy Oczi Cziorne. Ma w swym dorobku udzia艂 w nagraniu oko艂o 40 r贸偶norodnych stylistycznie p艂yt, bra艂 udzia艂 r贸wnie偶 w nagraniach muzyki filmowej i teatralnej, m.in. dla Zbigniewa Preisnera i Leszka Mo偶d偶era. Nazwisko Ola Walickiego pojawia si臋 na czo艂owych pozycjach ankiety “Jazz Top” czytelnik贸w czasopisma “Jazz Forum” w kategoriach: najlepszy kontrabasista, najlepszy gitarzysta basowy, a od 2001 roku r贸wnie偶 w kategoriach muzyk roku i najlepszy kompozytor.



Oni Wytars
WDR - Niemcy

Belinda Sykes – 艣piew
Peter Rabanser – 艣piew, oud, sza艂amaja, dudy, tamburello
Marco Ambrosini – skrzypce klawiszowe, violino d’amore
Thomas Wimmer – Fidel, viola da gamba
Riccardo Delfino – harfa podw贸jna
Michael Posch – flety
Katharina Dustmann – zarb, darabuka, davul, bendir, tammorra
Ian Harrison - cynk

ONI WYTARS to zesp贸艂 o mi臋dzynarodowej renomie. Za艂o偶ony w 1983 roku, ma na celu da膰 nowy impuls i nowy wyraz muzyce dawnej. W swoich programach koncertowych grupa ma muzyk臋 艣redniowiecza i renesansu, jak r贸wnie偶 klasyczn膮 i tradycyjn膮 muzyk臋 arabsk膮 i tureck膮. Wyst臋puje na koncertach i festiwalach w Europie, Kanadzie, na Bliskim i Dalekim Wschodzie.
ONI WYTARS skupia si臋 przede wszystkim na 艂膮czeniu wielu tradycji, kt贸re wp艂ywa艂y i wzbogaca艂y europejsk膮 kultur臋 muzyczn膮 przez wieki. Stara si臋 budowa膰 pomosty pomi臋dzy dawnymi a wsp贸艂czesnymi muzycznymi tradycjami, pomi臋dzy Wschodem a Zachodem.
ONI WYTARS zdoby艂a uznanie za to, i偶 balansuje "go艂ymi stopami" (WDR Radio) na granicy pomi臋dzy wczesn膮 a dzisiejsz膮 muzyk膮 tradycyjn膮, 艂膮czy elementy wywodz膮ce si臋 z bogatej kultury 艣redniowiecznej Europy oraz spu艣cizny w艂asnych kraj贸w (arty艣ci pochodz膮 z Austrii, Niemiec, W艂och, Anglii, Hiszpanii i USA).

Tego rezultatem jest indywidualny intryguj膮cy styl estradowy.
W instrumentarium zespo艂u znajduj膮 si臋 instrumenty muzyczne europejskiego 艣redniowiecza i renesansu, oraz wsp贸艂czesne instrumenty arabskie i ludowe ze Wschodniej Europy, m.in. fidel, rebek, pochette, nyckelharpa, vihuela d’arco, lira korbowa, lutnia oud, baglama, harfa, sza艂amaja, ney i kaval, dudy francuskie i bu艂garskie, flety proste oraz perskie i arabskie instrumenty perkusyjne i b臋bny jak np. davul, zarb, bendir, darrabuka i riqq.
Cz艂onkowie ONI WYTARS ciesz膮 si臋 ogromn膮 popularno艣ci膮 jako soli艣ci, bior膮 udzia艂 w wielu nagraniach i koncertach u boku 艣wiatowej s艂awy artyst贸w i zespo艂贸w, takich jak "Clemencic Consort", "Accentus", "Ens.Unicorn" (Austria), "Katharco Early Music Consort", "Sequentia" (Niemcy), "Els Trobadors" (Hiszpania), M. Riessler (Niemcy), Renaud-Garcia Fons (Francja), Glen Velez (USA).

7 sierpnia 2005, godz.16.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama


San Nin Trio
PR - Polska

Maria Pomianowska - 艣piew, suka bi艂gorajska, fidel p艂ocka, gadu艂ka,kemancze, sarangi, morin-hur, er-hu, bas
Marta Ma艣lanka - cymba艂y, tambura, bebenek (rigg)
Robert Siwak - instrumenty perkusyjne; zarb, darabukka, rigg, daf, bendir
Bart艂omiej Pa艂yga - 艣piew alikwotowy,bas
Rafa艂 Mami艅ski - saz , tambur, 艣piew alikwotowy

Maria Pomianowska:
"Moja podr贸偶 po Azji i Europie trwa ju偶 20 lat. Spotykam ludzi, poznaj臋 nowe instrumenty, inne kanony pi臋kna, rytmy, barwy d藕wi臋ku. Ta inno艣膰 wci膮偶 mnie fascynuje a jednocze艣nie prowokuje do zadania sobie pytania o moj膮 w艂asn膮 to偶samo艣膰.
Po tylu latach do艣wiadcze艅 wiem, 偶e w dzisiejszych czasach artysta musi wykszta艂ci膰 w sobie t臋 niezwyk艂膮 wra偶liwo艣膰 i subtelno艣膰 umo偶liwiaj膮c膮 mu percepcj臋 i zrozumienie przejaw贸w muzyki opartych na innych zasadach ni偶 te do kt贸rych zosta艂 przyzwyczajony. To trudne, ale mo偶liwe. Podr贸偶uj膮c do Indii, Korei, Japonii, Chin czy na Bliski Wsch贸d odnosi艂am wra偶enie, 偶e wspinam si臋 na wysok膮 g贸r臋, z kt贸rej coraz wyra藕niej wida膰 by艂o te elementy mojej w艂asnej tradycji muzycznej, kt贸rych nigdy wcze艣niej nie uda艂o mi si臋 dostrzec.
By艂o to jak odkrywanie nowych l膮d贸w. Im wi臋cej spotka艅 tym cz臋艣ciej pojawia艂o si臋 pytanie: czym ja i moja kultura r贸偶nimy si臋 od tych, kt贸re spotykam? Co nas 艂膮czy, co dzieli? Nie tylko w warstwie zewn臋trznych kszta艂t贸w i barw, ale te偶 na poziomie emocji, potrzeb i oczekiwa艅 wzgl臋dem muzyki.
Zesp贸艂 SAN-NIN TRIO jest by膰 mo偶e odpowiedzi膮 na to pytanie.
Proponujemy pa艅stwu podr贸偶 w przestrzeni i czasie. D藕wi臋k egzotycznych instrument贸w i skal wprowadza w nastr贸j oderwania od wszelkich schemat贸w my艣lenia na temat muzyki, do kt贸rych przywykli艣my. To oderwanie pozwala na podr贸偶 w czasie i spotkanie z zapomnianym, a na nowo zrekonstruowanym d藕wi臋kiem instrument贸w

staropolskich. Nasz koncert to SPOTKANIE - Wschodu i Zachodu - tera藕niejszo艣ci i przesz艂o艣ci. Kiedy cz艂owiek dojrzewa powoli poznaje siebie. Swoje talenty, ale te偶 ograniczenia. Coraz lepiej zdaje sobie spraw臋, 偶e aby si臋 rozwija膰 potrzebuje innych.
W moim wypadku bez d艂ugoletnich do艣wiadcze艅 na tajemniczym kontynencie Azji, nigdy nie podj臋艂abym si臋 rekonstrukcji technik grania na zapomnianych instrumentach polskich. Podr贸偶e rzeczywi艣cie kszta艂c膮, chocia偶 bez wzgl臋du na r贸偶nice kulturowe w muzyce mo偶emy zrozumie膰 si臋 bez s艂贸w."

6 sierpnia 2005, godz.21.00
Ko艣ci贸艂 艢w. Jana



Traband
CR - Czechy

Jaroslav Svoboda – 艣piew, akordeon, gitara akustyczna i basowa, klarnet
Jana Modr谩膷kov谩 – tr膮bka, fl眉gelhorn, flet, 艣piew
V谩clav Pohl – b臋bny, perkusja, 艣piew
Jakub Schmid –fl眉gelhorn basowy, gitara elektryczna, kornet, 艣piew
Ev啪en Kredenc – banjo, 艣piew
Robert 艩karda – bombardon, 艣piew

Bakelitowy samoch贸d marki Trabant i zesp贸艂 Traband – czy mog膮 mie膰 ze sob膮 co艣 wsp贸lnego?
Jedno i drugie robi du偶o ha艂asu, smrodzi i nie藕le cz艂owiekiem trz臋sie...
Samoch贸d ostatnio widujemy raczej rzadko, natomiast zesp贸艂 trzyma si臋 w czo艂贸wce czeskiej sceny muzycznej ju偶 od dziesi臋ciu lat. Utworzony przez do艣wiadczonego muzyka, entuzjast臋 i kompozytora Jaroslava Svobod臋 w 1995 roku, natychmiast ruszy艂, aby bawi膰. Traband jest zespo艂em 偶ywym, wra偶liwym i energicznym. Wch艂ania r贸偶ne style muzyczne, takie jak folk, rock, punk i jazz. Znajduje inspiracje w muzyce ludowej Moraw, S艂owacji, Grecji, 偶ydowskiej,

cyga艅skiej, Meksyku, Peru, Irlandii, Bretanii i in. Traband podkrada te偶 bardziej znane i mniej znane utwory autorstwa zapomnianych i wybitnych tw贸rc贸w.
Czego chcia艂by Traband? Aby chocia偶 jedna piosenka zosta艂a hitem.
Recenzje:
...w swym czwartym albumie "Hyje!" Traband prezentuje si臋 niczym samotny je藕dziec, kt贸ry przemierza nie preri臋, ale krajobrazy miejskie. Cudownie r贸偶norodna, cho膰 jednocze艣nie zwarta mieszanka piosenek prawdziwie odzwierciedla kohezj臋 wsp贸艂czesnego 艣wiata i daje dobre 艣wiadectwo, jak si臋 w nim 偶yje.
Stehla, www.freemusic.cz, recenze alb column, 10 XII 2004r

...Nowy album CD zespo艂u Traband "Hyje" mo偶e ma tonacj臋 tragiczn膮, ale sam w sobie tragiczny nie jest. Zesp贸艂 mo偶e gra膰 sentymentalnie, ale bynajmniej nie jest sentymentalny. Maj膮 przes艂anie intelektualne, ale wcale nie chc膮, aby to by艂o oczywiste. Muzyka wydaje si臋 weso艂a, lecz jako艣 nie pobrzmiewa pozytywnie...
Bohumil Kartouz, 14 XII 2004r

7 sierpnia 2005, godz. 17.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Trebunie-Tutki & Kinior Future Sound
PR - Polska

Krzysztof Trebunia-Tutka – skrzypce, z艂贸bcoki (g臋艣le podhala艅skie), fujara, piszcza艂ki, trombita, koza, dzwonki pasterskie, taniec, gwizdanie, 艣piew
W艂adys艂aw Trebunia-Tutka – skrzypce, fujara, dwojnica, koza, 艣piew
Anna Trebunia - Wyrostek – basy podhala艅skie, dzwonki, taniec, 艣piew
Jan Wyrostek – skrzypce, alt贸wka, taniec, 艣piew

KINIOR FUTURE SOUND
W艂odzimierz Kiniorski "Kinior" – saksofon, gitara
Micha艂 Pastuszka – keyboard, programowanie komputerowe
Wojciech W贸jcik – gitara basowa
Jan Pro艣ci艅ski - perkusja

TREBUNIE-TUTKI to muzykuj膮ca od pokole艅 g贸ralska rodzina, kt贸ra nie trac膮c nic ze swojego charakteru przesz艂a ewolucj臋 od kapeli g贸ralskiej po zesp贸艂 koncertuj膮cy na najwi臋kszych festiwalach muzyki 艣wiata w Europie, a tak偶e w Azji i Ameryce P贸艂nocnej.
Trebunie-Tutki jako jedyny dotychczas zesp贸艂 z Polski wielokrotnie znalaz艂 si臋 w pierwszej dziesi膮tce Listy Muzyki 艢wiata Europejskiej Unii Radiowej.

Umi艂owanie tradycji i wierno艣膰 g贸ralszczy藕nie nie ogranicza tw贸rczo艣ci zespo艂u. Opieraj膮c si臋 na tradycyjnych instrumentach, skali g贸ralskiej, budowie muzycznej i charakterze wykonania tworz膮 now膮 muzyk臋 g贸ralsk膮. Rozwijaj膮 i wzbogacaj膮 rdzenn膮 muzyk臋 o nowe melodie, wsp贸艂czesne teksty i awangardowe aran偶acje. Ch臋tnie eksperymentuj膮 i wsp贸艂pracuj膮 z wybitnymi artystami m.in. jamajsk膮 grup膮 "Twinkle Brothers", kirgisk膮 – "Ordo Sakhana", a tak偶e z

rdzennymi muzykami: Krzysztofem 艢ciera艅skim, Micha艂em Kulentym, Krzysztofem Herdzinem, Katarzyn膮 Gaertner i Warszawskim Ch贸rem Mi臋dzyuczelnianym. Ostatnio koncertowali na 艢wi膮towej Wystawie EXPO’2005 w Japonii.
We wsp贸艂pracy z Adrianem Sherwoodem z Londynu, ch贸rem afryka艅skim, Twinkle Brothers i W艂odzimierzem Kiniorskim powsta艂a p艂yta "W Sherwood", kt贸r膮 w Polsce nominowano do Nagrody Polskiego Przemys艂u P艂ytowego "Fryderyka", a w Europie uznano j膮 trzeci膮 p艂yt膮 dziesi臋ciolecia Listy Muzyki 艢wiata Europejskiej Unii Radiowej w艣r贸d nagra艅 z Europy Wschodniej.
Trebunie-Tutki od wielu lat koncertuj膮 z grupami W艂odzimierza Kiniorskiego. Lider Kinior Future Sound jest obecny i aktywny na polskiej scenie muzycznej od dwudziestu kilku lat. Grywa艂 jazz, rock, reggae, m.in. z Free Cooperation, Young Power, Daab, Graal, Plastic Bag, Tie Break, Izrael. Niezmordowanie eksperymentuje, poszukuje nowych brzmie艅, a w projekcie Kinior Future Sound wspieraj膮 go Micha艂 Pastuszka, Jan Pro艣ci艅ski i Wojciech W贸jcik.

7 sierpnia 2005, godz.20.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Troitsa
BYRTV - Bia艂oru艣

Ivan Kirchuk – 艣piew, domra, okaryny, 偶alejki, skrzypce
Yury Dmitriew – gitary, domra, cytra, 艣piew
Yury Paw艂owskij – perkusja

W 1996 roku, na Bia艂orusi, niewielkim kraju wschodnioeuropejskim, po艂o偶onym pomi臋dzy Polsk膮 i Rosj膮, granicz膮cym tak偶e z Ukrain膮 i Litw膮, powsta艂 zesp贸艂 TROITSA.
Za艂o偶ycielem i inspiratorem zespo艂u by艂 Iwan Iwanowicz Kirczuk, starszy wyk艂adowca Uniwersytetu Kultury w Mi艅sku, stolicy kraju. Zdecydowano nazwa膰 zesp贸艂 TROITSA, co w przek艂adzie oznacza liczb臋 ‘trzy’, albo odnosi si臋 do 艢wi臋tej Tr贸jcy, aby w ten spos贸b zaznaczy膰 zwi膮zki grupy z tradycj膮 narodow膮. Pomys艂 utworzenia takiego zespo艂u pojawi艂 si臋 w 1986 roku, gdy Iwan zbiera艂 materia艂y etnograficzne w bia艂oruskich wioskach. G艂贸wn膮 motywacj膮 sta艂a si臋 ch臋膰

popularyzowania pie艣ni ludowych i w艂膮czenia ich w uniwersaln膮 kultur膮 muzyczn膮. Sama historia kraju, gdzie miesza艂y si臋 r贸偶ne wp艂ywy kulturowe, przyczyni艂a si臋 do powstania takiej w艂a艣nie muzyki.
Zesp贸艂 jest znany tak偶e poza terenem Bia艂orusi. W 1997 roku TROITSA sta艂a si臋 popularna w Rosji, a w 1998 odby艂a wielkie tournee po Holandii, S艂owenii, Chorwacji, Niemczech i Portugalii. Sukces zawdzi臋cza ca艂kiem indywidualnemu stylowi kompozycji, r贸偶norodno艣ci i wielo艣ci prezentowanych instrument贸w, a tak偶e profesjonalizmowi muzyk贸w - w tym nale偶y wymieni膰 silny g艂os Iwana i 艣wietn膮 technik臋 wykonawcz膮. Od pocz膮tku TROITSA korzysta艂a nie tylko z tradycyjnych instrument贸w w艂asnego kraju, ale z ca艂ego 艣wiata, 艣piewaj膮c jednak偶e w j臋zyku bia艂oruskim. Krytycy nazwali ich styl "folk-fusion". W 1998 roku zesp贸艂 nagra艂 sw贸j debiutowy album "Troitsa" dla holenderskiej wytw贸rni PAN records. W 艣lad za p艂yt膮 i seri膮 koncert贸w na Bia艂orusi i w Holandii, gdzie zesp贸艂 jest bardzo popularny, nast膮pi艂 roz艂am w grupie. Muzyk膮 nadal zajmowa艂 si臋 tylko lider i za艂o偶yciel Troitsy, Iwan Kirczuk. W 1999 roku Iwan pojecha艂 do powojennej Bo艣ni, gdzie wyst臋powa艂 ze swoim programem dla dzieci i spektaklami teatru "Batleika". W tym samym roku pojawi艂 si臋 nowy album zespo艂u zawieraj膮cy koncert zarejestrowany podczas holenderskiego Festiwalu Oerol.
W 2000 roku ukaza艂a si臋 solowa p艂yta Iwana, "Heritage of the Lost Villages", charakteryzuj膮ca si臋 minimalistycznym wykorzystaniem g艂osu i instrumentarium. Na jesieni tego samego roku w Mi艅sku z pierwszym koncertem w nowym sk艂adzie wyst膮pi艂a grupa "Ethno Trio Troitsa". Nowymi cz艂onkami grupy s膮: Jury Dmitriew, gitara, ucze艅 Iwana Kirczuka i Jury Paw艂owskij, perkusja, by艂y cz艂onek zespo艂u "Knia藕 Myszkin". W 2001r w Holandii wydaj膮 najnowsz膮 p艂yt臋, "呕urawy". W

trakcie przygotowa艅 do nast臋pnej p艂yty zesp贸艂 wyje偶d偶a na tournee. W 2002r "Ethno Trio Troitsa" uczestniczy w najwi臋kszym festiwalu muzyki etnicznej, "Rain Forest" w Malezji. Cho膰 zesp贸艂 jest zorientowany wybitnie folkowo, bierze udzia艂 w nagraniu albumu z muzyk膮 Depeche Mode.
W 2003r zesp贸艂 koncertuje na Bia艂orusi, a tak偶e na festiwalach w Polsce, na W臋grzech, Litwie, 艁otwie, Bo艣ni i Estonii. W 2004r zesp贸艂 gra na koncertach w kraju i zagranic膮 (Rosja, Estonia). Wydaje now膮 p艂yt臋 ("Sem"), wyprodukowan膮 przez jedno z najlepszych studi贸w w Mi艅sku. Pod koniec 2004r nagrywa muzyk臋 do filmu dla dzieci, w kt贸rym Iwan tak偶e gra drobn膮 rol臋.

5 sierpnia 2005, godz. 16.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



Volk Folk Ensemble
Sirtvslo - S艂owenia

Nina Volk – akordeon diatoniczny, cymba艂y, 艣piew
Romeo Volk – kontrabas, 艣piew
Gregor Volk – skrzypce, 艣piew

To trzyosobowy rodzinny zesp贸艂 w sk艂ad kt贸rego wchodz膮 Romeo Volk – kontrabasista I 艣piewak), jego c贸rka Nina Volk (graj膮ca na akordeonie diatonicznym, cymba艂ach, 艣piewaj膮ca) oraz jego syn – 艣piewak i skrzypek. Z jednej strony, grupa reprezentuje nurt kontynuator贸w ludowego zespo艂owego muzykowania regionu Primorsko, z drugiej za艣 strony stanowi interesuj膮cy przyk艂ad ca艂kiem wsp贸艂czesnego wykonawstwa zwi膮zanego ze s艂owe艅skim nurtem rekonstrukcji muzyki

tradycyjnej. Romeo, lider zespo艂u jest jego dusz膮. Volk oznacza Wilka. Jest on nauczycielem wiedzy technicznej i sztuk plastycznych w szkole podstawowej w rodzinnej miejscowo艣ci Ilirska Bistrica. Jest r贸wnie偶 malarzem i ilustratorem. Edukacj臋 muzyczn膮 rozpocz膮艂 w domu, u swojego ojca, kt贸ry by艂 znakomitym 艣piewakiem, obdarzonym g艂osem tenorowym i wyst臋powa艂 w zespole ludowym.
Nina Volk ma 22 lata i obecnie studiuje w klasie fortepianu w Akademii Muzycznej w Ljubljanie. Jednak偶e najwi臋ksz膮 jej pasj膮 jest wykonawstwo muzyki tradycyjnej i folkowej. Syn Gregor, jeszcze m艂odszy, jest uczniem i ma znakomite wyczucie muzyki ludowej.
Zesp贸艂 koncertuje w ca艂ej S艂owenii. Podczas koncert贸w nie ogranicza si臋 tylko do wymienionych instrument贸w, ale tak偶e potrafi gra膰 m.in. na tamburicach.

Wszyscy 膮 prawdziwie rozkochani w rodzimej muzyce tradycyjnej. Obecnie Radio S艂owe艅skie wspomaga produkcj臋 pierwszej p艂yty grupy.

6 sierpnia 2005, godz. 17.00
D艂ugi Targ, Zielona Brama



The Wrigley Sisters
BBC Scotland – Orkady

Jennifer Hazel – skrzypce
Hazel Wrigley - gitara

Duet Jennifer i Hazel Wrigley 艂膮czy mistrzowskie wykonanie i 偶art, tradycj臋 i nowoczesno艣膰, techniczn膮 dojrza艂o艣膰 i 艣wie偶o艣膰 m艂odo艣ci. Siostry-bli藕niaczki s膮 w艣r贸d tych gwiazd, kt贸rych popularno艣膰 na mi臋dzynarodowej scenie folkowej ro艣nie niezwykle szybko. Urodzi艂y si臋 i wychowa艂y na Orkadach, na p贸艂nocy Szkocji.

Wyst臋powa艂y razem - Jennifer graj膮c na skrzypcach, Hazel na gitarze i fortepianie - ju偶 jako nastolatki. Po up艂ywie mniej wi臋cej dziesi臋ciu lat siostry maj膮 rzesze fan贸w na ca艂ym 艣wiecie, w 艣lad za coraz bardziej wype艂nionym i napi臋tym kalendarzem koncertowym w Europie, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii i na Dalekim Wschodzie.
Ogromna popularno艣膰 si贸str 艣wiadczy o jako艣ci ich muzyki: b艂yskotliwego po艂膮czenia materia艂u tradycyjnego, wsp贸艂czesnego i oryginalnego, o偶ywionego domieszk膮 jazzu, bluesa i ragtime. Podczas wyst臋p贸w zwraca uwag臋 r贸wnie偶 osobisty wdzi臋k i energia artystek. W podobny spos贸b ich dzia艂alno艣膰 nagraniowa, od debiutanckiego albumu Dancing Fingers z roku 1991, nast臋pnie "The Watch Stone" (1994), trzeciego Huldreland i czwartego, najnowszego Mither O’ The Sea, jest wyrazem rosn膮cej pewno艣ci siebie, rozwoju i 艣wiadomo艣ci. Coraz wi臋ksz膮 cz臋艣膰 repertuaru stanowi膮 ich w艂asne kompozycje, g艂贸wnie autorstwa Jennifer.
Ostatnio, tourne茅 koncertowe si贸str wiod艂o, w ramach Festiwalu Muzyki Szkockiej, przez Niemcy, do Ameryki P贸艂nocnej na festiwale North American Folk Alliance, w Winnipeg, Vancouver i Calgary, na festiwal celtycki w San Francisco, festiwal muzyki 艣wiata w Kalifornii i festiwal Evolving Tradition w Londynie. The Wrigley Sisters wyst臋powa艂y te偶 kilkakrotnie podczas festiwalu Celtic Connections w Glasgow. W 1997 i 1999 roku odby艂y wielkie tourne茅 do Tajlandii, Hong Kongu, Singapuru, Bali, po Australi臋 i Ameryk臋 P贸艂nocn膮. W艣r贸d najwa偶niejszych wydarze艅 w karierze Jennifer znalaz艂a si臋 nagroda BBC Young Tradition, jedno z czo艂owych wyr贸偶nie艅 przyznawanych m艂odym tw贸rcom ludowym na Wyspach Brytyjskich (1996) oraz wsp贸艂praca z jedn膮 z najs艂awniejszych wsp贸艂czesnych perkusistek i kompozytork膮 Evelyn Glennie, na zam贸wienie Northlands Festival (w 1998 roku).
Siostry s膮 r贸wnie偶 aktywnie zaanga偶owane w dzia艂alno艣膰 Live Music Now, organizacji charytatywnej za艂o偶onej przez Yehudi Menuhina, kt贸rej celem jest przedstawianie muzyki tym, kt贸rzy rzadko maj膮 do niej dost臋p. W 1997 roku zagra艂y na koncercie z okazji 25 rocznicy tej organizacji, kt贸ry odby艂 si臋 w Barbican Centre w Londynie. W艣r贸d publiczno艣ci by艂 obecny Ksi膮偶臋 Karol. Siostry pracuj膮 nad dawno planowan膮 ksi膮偶k膮 i kolekcj膮 p艂yt CD z nagraniami tradycyjnych i wsp贸艂czesnych melodii pochodz膮cych z ich rodzinnych wysp. B臋dzie to pierwsza taka kolekcja muzyki z Orkad贸w. Wci膮偶 jednak ich najbardziej naturalnym zaj臋ciem jest gra w duecie – przecie偶 s膮 bli藕niaczkami – a ta blisko艣膰 i wyj膮tkowe zgranie nadaje ich muzyce spontaniczno艣ci.
Album Huldreland odznacza艂 si臋 wsp贸艂prac膮 z wieloma renomowanymi artystami. Najnowszy, "Mither O’ The Sea", jest powrotem do owej wyj膮tkowej interakcji mi臋dzy siostrami, i jest to jak dot膮d najciekawszy i najbogatszy album Jennifer i Hazel Wrigley.